دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همان طور که یک سال پیش اتفاق افتاد، و همانطور که مرحوم اربکان اظهار داشت، ایران در نبرد خود تنهاست. چرا؟ پاسخ ساده اما عمیق است.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حوادث خونین فوریه ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) و تهاجم مشترک رژیم صهیونیستی و آمریکا که به شهادت مقام معظم رهبری فقید، آیتالله علی خامنهای منجر شد، نه تنها معماری امنیتی منطقه را دگرگون کرد، بلکه هر گونه مسیر سنتی دیپلماسی را با بنبستی استراتژیک مواجه ساخت
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نوشتار قضاوتی را در پیروزی یا شکست ارائه نخواهد داد، اکثراً متکی بر نظرات کارشناسی غیر ایرانی و البته به مضمون است، اگر دنبال معرفی پیروز این جنگ هستیم باید این قاعده را بپذیریم که آغاز کننده جنگ به اهداف اعلامی خود رسیده یا برعکس، قضاوت با مخاطبی است که این نوشتار را منتقدانه مورد مطالعه قرار میدهد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران در موقعیتی قرار گرفته است که بسیاری از تحلیلگران آن را متفاوت از گذشته ارزیابی میکنند. کشوری که طی چهار دهه گذشته همزمان با تحریمهای گسترده اقتصادی، فشارهای سیاسی، جنگهای نیابتی، عملیاتهای امنیتی و تهدیدهای مکرر نظامی مواجه بوده، نه تنها از معادلات منطقه حذف نشده، بلکه به یکی از اضلاع اصلی هرگونه نظم امنیتی جدید در غرب آسیا تبدیل شده است.
ادامه مطلب
عرفان ابراهیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حال حاضر میتوان ادعا کرد که انباشت اورانیوم تنها یک کارکرد و بازدارندگی بسیار خاص را حفظ کرده و آن، «بازدارندگی از حملات هستهای تاکتیکی توسط اسرائیل» است. به عبارت دقیقتر، تا زمانی که این حجم از اورانیوم در کشور وجود دارد، رژیم صهیونیستی نمیتواند از سلاح هستهای تاکتیکی علیه اهداف خود در ایران استفاده کند؛ چراکه اعمال چنین حملاتی، منطقاً و بهصورت راهبردی، توجیهی کامل و بینقص برای تصمیمگیران جمهوری اسلامی فراهم میآورد تا دکترین هستهای خود را به طور کامل تغییر دهند و همان اورانیوم را به بمب هستهای تبدیل کنند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تفاوت خواستههای طرفین در موضوع تنگه هرمز، توانمندی هستهای، موشکی و محور مقاومت از زمین تا آسمان است لذا هیچ قوه عاقلهای نمیتواند هیچ نوع همگرایی را بین این دو حتی تصور کند. از طرفی متوجه نیستید که هرچه فشار بر کشورهای جهان بیشتر میشود، آنها را برای «جنایت نهایی!» علیه مردم ایران، همسوتر و متحدتر میکند. پس باید به موازات بسته نگه داشتن تنگه هرمز، به حال بازدارندگی مطلق نیز فکری کرد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وضعیت فعلی آمریکا در برابر ایران، نتیجه مستقیم سیاستهای تقابلی ترامپ با اروپا، چین، روسیه و دیگر قدرتهای جهان است؛ سیاستهایی که نهتنها موجب شکلگیری یک ائتلاف جهانی علیه ایران نشد، بلکه آمریکا را در یکی از حساسترین بحرانهای منطقهای، در وضعیتی نسبتاً منزوی قرار داد.
ادامه مطلب
سید احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این سئوال مهم مطرح است که چرا آمریکا با این شدت و باوجود حملات گسترده به مراکز هسته ای ایران در جنگ تحمیلی دوم و سوم و ترور دانشمندان هسته ای، بر خلع اورانیومی تهران اصرار دارد؟
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست داخلی در همه مراحل جنگ اعم از شروع، ادامه و پایان جنگها وجه بسیار مهمی در کیفیت جنگ از جمیع جهات است. سیاست داخلی در آمریکا نیز در این راستا قابل توجه بوده و در این میان پرسشی اساسی مطرح میشود؛ اینکه نسبت سیاست داخلی آمریکا و تجاوز به ایران چگونه قابل بررسی و تجزیه و تحلیل است؟
ادامه مطلب
نتایج مذاکرات به هیچ وجه مشخص نیست. اما خود جنگ و تأثیر موجی آن بر کنفرانس NPT، سه درس مهم امنیت هستهای را آشکار کرده است که باید راهنمای هر کسی باشد که پشت هر یک از میزهای مذاکره مینشیند.
ادامه مطلب
درس اوکراین و ایران این است که به هر رهبری که طرحی برای یک پیروزی سریع و آسان پیشنهاد میشود، ابتدا باید بپرسد: "چگونه میتوانید اینقدر مطمئن باشید؟" و سپس، "اگر اشتباه کنید چه اتفاقی میافتد؟"
ادامه مطلب
معاملهگرایی ترامپ با دیپلماسی قهری او همسو است. دیپلماسی قهری عموماً به استفاده از تهدید، فشار، نیروی محدود یا مجازات اقتصادی برای تأثیرگذاری بر رفتار دشمن بدون لزوماً به دنبال جنگ تمام عیار اشاره دارد. برخلاف فتح نظامی با نیروی بیرحمانه، دیپلماسی قهری با هدف تغییر محاسبات از طریق ارعاب، بازدارندگی و تشدید کنترلشدهی تنشها انجام میشود. تهدیدهای مکرر ترامپ، تغییر مهلتها و گاهی اظهارات متناقض او را میتوان به عنوان تلاشهای عمدی برای نامشخص نگه داشتن دشمنان تفسیر کرد.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اروپا از این پس تهدید ایران را بالای سر خود احساس خواهد کرد بهطوریکه همانند کشورهای عربی به اصلاح رفتار خصمانه خود علیه ایران مجبور خواهد شد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه تشیع را به یک کنشگر تأثیرگذار در عرصه سیاست جهانی رفعت مقام بخشید از درونمایههای گفتمانی و مؤلفههای معرفتی آن برمیخیزد. از این رو، برای فهم دقیقتر آنچه امروز در جنگ رمضان در حال خودنمایی است موجب شده تا بزرگترین قدرت اقتصادی، نظامی، فناورانه و سیاسی جهان را با گذشت بیش از یک ماه از آغاز یک جنگ تمامعیار، در دستیابی به اهداف خود ناکام گذاشته را باید در این خواستگاه معرفتی جستوجو کرد.
ادامه مطلب
سیاست خارجی ترامپ از طبقهبندی دقیق سر باز میزند. رویکرد او استراتژیک اما بداهه، مبتنی بر نهاد اما مبتنی بر رهبر است و به همان اندازه که توسط ادراک و شخصیت شکل میگیرد، توسط تحلیل ساختاریافته نیز شکل میگیرد. بنابراین، درک تصمیم ایران مستلزم لایهبندی چارچوبهای متعدد به جای تکیه بر یک مدل توضیحی واحد است.
ادامه مطلب
نادیا ملانسب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تهران نشان داد چگونه یک نقطه گلوگاه جغرافیایی مانند تنگه هرمز میتواند نه فقط جریان نفت که جریان عناصر حیاتی عصر دیجیتال را مختل کند. از این زاویه، این جنگ صرفاً یک درگیری نظامی نبود، بلکه نمایشی از قدرت بازدارندگی نامتقارن ایران در برابر قلب وابستگیهای تکنولوژیک غرب بود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تردیدی نیست و همه گزارشها این موضوع را تائید میکنند که در تیم امنیت ملی ترامپ، پیت هگست، بیشترین نقش و حمایت از تصمیم ترامپ در تجاوز به کشور ما را داشته و علاوه بر حمایت همهجانبه از تصمیم ترامپ، طی دوران جنگ عمدهترین حامی، توجیهکننده و اجراکننده تصمیمات جنگی بوده است. اما این پرسش مطرح است که هگست کیست و از چه سابقهای برخوردار است؟ مروری کوتاه بر سرگذشت او، فاجعهای که از آن بعنوان «پدیده ترامپ و نه صرفاً شخص ترامپ» در آمریکا و جهان ایجاد کرده را روشن میکند.
ادامه مطلب
برخی از تحلیلگران میگویند ادعاهای مکرر او مبنی بر پیروزی کامل، توخالی به نظر میرسد، زیرا دو طرف بین دیپلماسی نامطمئن و تهدیدهای مکرر او برای از سرگیری حملات، که مطمئناً انتقام ایران را در سراسر منطقه به دنبال خواهد داشت، در نوسان هستند.
ادامه مطلب
آندریاس کریگ، دانشیار کالج کینگز لندن، گفت که کشورهای خلیج فارس از میزان محافظت واشینگتن از اسرائیل در برابر پهپادها و موشکهای ایران، علیرغم تریلیونها دلار سرمایهگذاری خلیج فارس که به ایالات متحده سرازیر شده است، شوکه شدهاند.
ادامه مطلب
فقط زمان مشخص خواهد کرد که آیا ایران ظرفیت مقاومت خود را بیش از حد و عزم مخالفان خود را دست کم میگیرد یا خیر. با این حال، آنچه امروز مشخص است این است که تهران استراتژی خود را تا بن دندان اجرا میکند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیروزی نسبی ایران در جنگ ۴۰ روزه اسفند ۱۴۰۴ اسرائیل و ایالات متحده امریکا را میتوان در چارچوب همین تک بیت حماسی و راهبرد همسازی میدان و خیابان با نقش آفرینی زنان ایرانی بررسی کرد.
ادامه مطلب
البته، هیچ قیاس تاریخی بینقص نیست و تفاوتهای آشکار زیادی بین درگیریهای ایران و ویتنام وجود دارد: مناطق مختلف، ایدئولوژیهای مختلف، بازه زمانی بسیار کوتاهتر، عدم اعزام نیروی زمینی یا سربازگیری ایالات متحده، عدم تغییر در دولتها، فناوری پیشرفته نظامی و موارد دیگر. با این حال، تقارنهای قابل توجهی در ساختارهای این دو درگیری وجود دارد. و همین امر در مورد جنگ اوکراین نیز صادق است که ساختاری متقارن با جنگ کره دارد. و از آنجا که ساختارها انتخابهای سیاستگذاران را محدود میکنند، شناخت این الگوها سرنخهایی در مورد چگونگی پایان جنگها ارائه میدهد.
ادامه مطلب
«تاکو» مخفف «ترامپ همیشه از واقعیت فرار میکند» است – کنایهای به تمایل رهبر ایالات متحده به عقبنشینی از تهدیداتش در طول مذاکرات.
ادامه مطلب
آسوشیتدپرس اعلام کرد شگفتی اصلی، اصلِ تصمیم ترامپ برای به تعویق انداخته حمله نبود چرا که ترامپ تاکنون چندین بار از تهدیداتش علیه تهران عقبنشینی کرده است. شگفتی اصلی در اعلام زمان حمله بود که به گفته ترامپ قرار بود یک روز بعد انجام شود.
ادامه مطلب
تهدیدات ناشی از تهران و بیثباتیهای منطقهای، چهره امنیت در خاورمیانه را دگرگون ساخته است اما برای مقابله با این تهدیدات، تمام کشورهای عربی مسیر واحدی را برنگزیدهاند.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد«: از منظر آیندهپژوهی، هدف اصلی ما در این یادداشت، پویش محیطی تحولات، تحلیل روندهای متقابل و در نهایت تدوین سناریوهایی برای آینده نظم منطقهای و جهانی است.
ادامه مطلب
اردال گوزل، روزنامهنگار ترکیهای در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است، مینویسد: بازگشت تعداد زیادی از ایرانیان به کشورشان با وجود مخالف بودنشان با بسیاری از مسائل جاری در کشورشان، یادآور این جمله است که: «اگر موضوع وطن باشد، بقیه، جزئیات است.»
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ رمضان را میتوان فراتر از یک بحران نظامی، بهعنوان لحظهای برای بازاندیشی در نسبت ایران با نظم جهانی دانست. این رخداد پرسشی بنیادین را پیش روی سیاست خارجی ایران قرار داده است: آیا امنیت و پیشرفت در چارچوب اعتماد به سازوکارهای موجود بینالمللی قابل تحقق است، یا باید الگوی تازهای از خوداتکایی و استقلال راهبردی شکل گیرد؟
ادامه مطلب
حسین اصبغی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تسلط اقتصادی چین بر یکی از بحرانی ترین نقاط جهان و پیشی گرفتن اقتصاد این کشور از آمریکا و مخاطرات مربوط به افول ایالات متحده در سلسله مراتب قدرت و حاکمیت جهانی، مهمترین دلایل تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران به شمار میرود.
ادامه مطلب
رابرت کیگان با لحنی ناامیدانه نتیجهگیری کرد: «هیچ بازگشتی به وضع موجود قبل از جنگ وجود نخواهد داشت، هیچ پیروزی نهایی آمریکایی که بتواند آسیبهای وارده را جبران یا بر آنها غلبه کند، وجود نخواهد داشت.»
ادامه مطلب