اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیروزی نسبی ایران در جنگ ۴۰ روزه اسفند ۱۴۰۴ اسرائیل و ایالات متحده امریکا را میتوان در چارچوب همین تک بیت حماسی و راهبرد همسازی میدان و خیابان با نقش آفرینی زنان ایرانی بررسی کرد.
ادامه مطلب
البته، هیچ قیاس تاریخی بینقص نیست و تفاوتهای آشکار زیادی بین درگیریهای ایران و ویتنام وجود دارد: مناطق مختلف، ایدئولوژیهای مختلف، بازه زمانی بسیار کوتاهتر، عدم اعزام نیروی زمینی یا سربازگیری ایالات متحده، عدم تغییر در دولتها، فناوری پیشرفته نظامی و موارد دیگر. با این حال، تقارنهای قابل توجهی در ساختارهای این دو درگیری وجود دارد. و همین امر در مورد جنگ اوکراین نیز صادق است که ساختاری متقارن با جنگ کره دارد. و از آنجا که ساختارها انتخابهای سیاستگذاران را محدود میکنند، شناخت این الگوها سرنخهایی در مورد چگونگی پایان جنگها ارائه میدهد.
ادامه مطلب
«تاکو» مخفف «ترامپ همیشه از واقعیت فرار میکند» است – کنایهای به تمایل رهبر ایالات متحده به عقبنشینی از تهدیداتش در طول مذاکرات.
ادامه مطلب
آسوشیتدپرس اعلام کرد شگفتی اصلی، اصلِ تصمیم ترامپ برای به تعویق انداخته حمله نبود چرا که ترامپ تاکنون چندین بار از تهدیداتش علیه تهران عقبنشینی کرده است. شگفتی اصلی در اعلام زمان حمله بود که به گفته ترامپ قرار بود یک روز بعد انجام شود.
ادامه مطلب
تهدیدات ناشی از تهران و بیثباتیهای منطقهای، چهره امنیت در خاورمیانه را دگرگون ساخته است اما برای مقابله با این تهدیدات، تمام کشورهای عربی مسیر واحدی را برنگزیدهاند.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد«: از منظر آیندهپژوهی، هدف اصلی ما در این یادداشت، پویش محیطی تحولات، تحلیل روندهای متقابل و در نهایت تدوین سناریوهایی برای آینده نظم منطقهای و جهانی است.
ادامه مطلب
اردال گوزل، روزنامهنگار ترکیهای در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است، مینویسد: بازگشت تعداد زیادی از ایرانیان به کشورشان با وجود مخالف بودنشان با بسیاری از مسائل جاری در کشورشان، یادآور این جمله است که: «اگر موضوع وطن باشد، بقیه، جزئیات است.»
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ رمضان را میتوان فراتر از یک بحران نظامی، بهعنوان لحظهای برای بازاندیشی در نسبت ایران با نظم جهانی دانست. این رخداد پرسشی بنیادین را پیش روی سیاست خارجی ایران قرار داده است: آیا امنیت و پیشرفت در چارچوب اعتماد به سازوکارهای موجود بینالمللی قابل تحقق است، یا باید الگوی تازهای از خوداتکایی و استقلال راهبردی شکل گیرد؟
ادامه مطلب
حسین اصبغی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تسلط اقتصادی چین بر یکی از بحرانی ترین نقاط جهان و پیشی گرفتن اقتصاد این کشور از آمریکا و مخاطرات مربوط به افول ایالات متحده در سلسله مراتب قدرت و حاکمیت جهانی، مهمترین دلایل تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران به شمار میرود.
ادامه مطلب
رابرت کیگان با لحنی ناامیدانه نتیجهگیری کرد: «هیچ بازگشتی به وضع موجود قبل از جنگ وجود نخواهد داشت، هیچ پیروزی نهایی آمریکایی که بتواند آسیبهای وارده را جبران یا بر آنها غلبه کند، وجود نخواهد داشت.»
ادامه مطلب
اگرچه «دفاع موزاییکی» ایران اغلب در روشهای جنگی آن برجسته میشود، اما نباید از استراتژی «دفاع غیرعامل» آن نیز غافل شد.
ادامه مطلب
اکنون سؤال این نیست که آیا ترامپ اهداف جنگی خود را با عزت محقق خواهد کرد یا خیر. سؤال این است که آیا ریاست جمهوری او هرگز میتواند از ضربه سنگین جنگ بهبود یابد یا خیر.
ادامه مطلب
جنگ ایران بار دیگر روند تصمیمگیری پادشاهی را کند کرده، زیرا رهبری در حال ارزیابی مجدد استراتژی بلندمدت خود است. عربستان به خوبی میداند که نتیجه این درگیری هرچه باشد، آینده منطقه را حداقل برای دو دهه آینده تعیین خواهد کرد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بنبست نه محصول یک اختلاف ساده، بلکه نتیجهی جمع شدن چندین متغیر در سوی آمریکا و اسرائیل است. آغاز خشونتبار درگیری، طرح مطالبات نامشروع، فشار ناشی از بحران انرژی، انزوای بینالمللی، بحران داخلی، و در نهایت سطحی از بیاعتمادی که حتی زبان مذاکره را از معنا تهی کرده است، همگی به این وضعیت دامن زدهاند.
ادامه مطلب
زهرا اله دادیان فلاورجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دشمنان ایران سالها با ابزارهای مختلف هویت و فرهنگ ایرانی را نشانه رفته بودند ولی این جنگ و انتشار تهدیدات علیه ایران اسلامی احیای هویت ملی و دینی در بین مردم ایران به خصوص کودکان و نوجوانان را باعث شد و عزم آنها را برای ساخت ایران جدی تر کرد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی ۲۵ نکته و ملاحظه را درباره مذاکرات جاری میان ایران و امریکا در بحبوحه جنگ و آتشبس موجود برشمرده است.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: قبلا هم گفتهایم که اکثر جنگهای نامتقارن در نتیجه خطای محاسباتی به شکست آنجامیده است. خودکامگان جنگافروز، عناصر قدرت نظامی و اقتصادی را با فرمولهای ریاضی محاسبه میکنند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انتخاب الگوی مدیریت بحران بسیار فراتر از الگوی مقابله با بحران است، زیرا مقابله با بحران به بستر پیشابحران و ابزارها، تاکتیکها و سیاستهای بیشماری میپردازد که منابع فراوان در دسترس است و میتوانند شکلگیری بحران را کاهش یا برطرف سازند، اما الگوهای مدیریت بحران به شرایط درون بحران و پسابحران یا همان فاجعه میپردازد که سیاستگذاری را بسیار سخت و بسیاری از ابزارها و منابع را نابود کرده است.
ادامه مطلب
محمد جواد ظریف در یادداشتی در الجزیره نوشت: گرچه بازسازی اعتماد در منطقه ما هدفی والا و ضروری است، و اگرچه ایران همواره در این مسیر پیشگام بوده، ضروریست که همه طرفها سهم خود را در وضعیت تأسفبار کنونی به رسمیت بشناسند.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی مینویسد: توقف جنگ میان ایران و آمریکا در حالی وارد روز بیست و پنجم شده که آینده منطقه و جهان در وضعیتی بسیار حساس قرار دارد.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ اخیر ما، میتواند تلنگری برای تقویت میهن پرستی و شناخت دوباره هویت ما باشد. هویتی که سالها با خود تحقیری و دیگرنژادپرستی برخی از افراد، لطمه دیده اینک وقت ترمیم آن است.
ادامه مطلب
حسن فتاحی در یادداشتی مینویسد: ترامپ میتواند به «زمین تخت» در سیاست بینالمللی بارو داشته باشد و تصور کند که با بمباران هوایی و تحریم و تحقیر میتواند بحرانها را ناپدید کند؛ اما واقعیت این است همانطور که کرهی زمین به باورهای تختگرایان اهمیتی نمیدهد و در طی چند میلیارد سال از پیدایشش همواره گرد بوده است، جهان واقعبینانهی ژئوپلیتیک هم به باورهای تختگرایانهی ترامپ اهمیت نمیدهند؛ هرچند به گفتهی خودش رئیسجمهور قویترین ارتش جهان باشد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حالی که وضعیت جنگ آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان در هالهای از ابهام قرار دارد و هر لحظه ممکن است آتشبس ناپایدار در هم شکسته و جنگ بار دیگر آغاز شود و مشخص نیست این بار دشمن متجاوز چه صدمه و لطماتی به میهن عزیزمان وارد میکند، میتوان گفت به هیچ عنوان نمیتوان روی حضور تیم ملی در جام جهانی آمریکا نظر قطعی و صدرصد داد. البته بدیهی است که با توجه به حساسیتهای این دوره جام جهانی، حضور مقتدرانه ایران در این دوره از مسابقات را باید در عرصهای فراتر از فوتبال و ورزش مدیریت کرد.
ادامه مطلب
تحلیلگران میگویند مقامات ایرانی مطمئن به نظر میرسند که میتوانند درد اقتصادی ناشی از جنگ را طولانیتر از پرزیدنت ترامپ تحمل کنند. اما آنها هنوز نگرانند که بدون شتاب مذاکرات، همچنان در دام تهدید مداوم حملات ایالات متحده یا اسرائیل گرفتار بمانند.
ادامه مطلب
به نظر میرسد رهبران ایران – بهویژه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی – با توجیهی، معتقدند که میتوانند فشار اقتصادی و نظامی را طولانیتر از ایالات متحده تحمل کنند. این درگیری توانایی ایران در تهدید تنگه هرمز را نشان داد. پیش از جنگ، این توانایی اغلب مورد بحث قرار میگرفت اما هرگز آزمایش نمیشد؛ اکنون این بهترین اهرم ایران برای فشار بر ایالات متحده در مذاکرات است.
ادامه مطلب
اگرچه انسدادها و افزایش تورم به شدت اقتصاد ایران را تحت فشار قرار میدهد، اما به نظر میرسد تهران در موقعیت بهتری برای تحمل فشار ناشی از این بنبست نسبت به ایالات متحده یا اقتصاد جهانی قرار دارد.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این پدیده که تحت عنوان «نبردهای خاکستری» شناخته میشود، وضعیتی میان صلح کامل و جنگ تمامعیار است؛ جایی که بازیگران بدون عبور از خط قرمزِ درگیری مستقیم، به دنبال تخریب اراده و ساختارهای رقیب هستند.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: میناب میتواند صرفاً به یکی از دهها نامی بدل شود که در حافظۀ جمعی جهان ثبت و سپس فراموش میشوند؛ یا میتواند به نقطهای برای بازاندیشی جدی در نسبت میان قدرت و قاعده در حقوق بینالملل تبدیل شود. انتخاب میان این دو، نه فقط یک انتخاب سیاسی، بلکه آزمونی برای اعتبار اخلاقی و حقوقی نظام بینالمللی است.
ادامه مطلب
رویا حکیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گلوگاه حیاتی انرژی دنیا، امروز نه با کنش ایران، که با ماجراجوییهای مکرر آمریکا و اسرائیل به هم ریخته است. وقتی پایگاههای لجستیک این بازیگران، آبراه را به منطقهای ملتهب گره زده، طبیعی است که امنیت ناوبری نابود شود و مدیریت فعال دولت ساحلی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت فوری باشد.
ادامه مطلب
تنگه هرمز صرفاً یک مسیر دریایی دیگر نیست، بلکه یک شریان حیاتی برای جریانهای انرژی جهانی است. تقریباً ۲۰درصد از عرضه نفت جهان، یا حدود ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه در روز، از این گذرگاه باریک که خلیج فارس را به دریای عرب متصل میکند، عبور میکند. هرگونه اختلال، حتی موقت، عواقب فوری و گستردهای برای بازارهای جهانی دارد.
ادامه مطلب