این تحریمها از طریق مکانیسمی به نام «بازگشت تحریمها» که در توافق هستهای ۲۰۱۵ ایران با قدرتهای جهانی گنجانده شده بود، اعمال شد و در حالی اعمال میشود که اقتصاد ایران از قبل در حال رکود است.
ادامه مطلب
شهرام پیشوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فعال کردن مکانیسم ماشه توسط آمریکا را باید در چارچوب سیاست کلان ایالات متحده تحلیل کرد. از زمان پایان جنگ سرد، آمریکا خود را قدرت بلامنازع جهانی میپندارد و معتقد است قواعد بینالمللی باید در خدمت منافعش باشد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیام آن برای مخاطبان داخلی و خارجی این است که جمهوری اسلامی مسیر قدرتسازی مستقل و مقاومت فعال را به عنوان ستون بقای خود برگزیده و ادامه خواهد داد.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ در تجاوز نظامی اخیر رژیم اسرائیل به ایران از او حمایت کامل کرد و در ادامه جنگ، علیه ایران وارد عمل شد. چنین دیداری که لاجرم با روی گشاده و لبخند باید همراه باشد، دهانکجی به شهدای ایران و خسارتی است که به زیر ساختها و شهرهای ایران وارد شد.
ادامه مطلب
مذاکرهی با آمریکا در شرایط کنونی ضررهای بزرگی برای کشور دارد که شاید بشود گفت بعضی از این ضررها جبرانناپذیر هستند؛ یک چنین زیانهایی هم دارد. من حالا اینها را شرح خواهم داد.
ادامه مطلب
جمشید پرویزی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در پیچاپیچ بازی سایهها و مهار پلکانی یک حقیقت تلخ و پایدار خود را نمایان کرده است که خروج بی هزینه از پرونده هستهای ایران برای هیچ یک از طرفین متصور نیست. هرچه زمان میگذرد نه تنها هزینهها کاهش نمییابد، بلکه بازیگران این صحنه پرچالش ناچارند در عمق عمیقتری از پیچیدگیها، با فاکتورهای جدید و بهای سنگین تری به توافق دست یابند.
ادامه مطلب
کتاب «هنر اجبار» نوشته رید بی. سی. پالی توضیحی تازه برای موفقیت - و شکست - درخواستهای اجباری در سیاست بینالملل ارائه میدهد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در عرصه بینالمللی، آمریکا تلاش میکند حمله خود را توجیه کند و با اعمال تحریمها ایران را منزوی کند، اتحادیه اروپا بر حفظ برجام و میانجیگری برای کاهش تنش تأکید دارد، روسیه و چین با محکومیت شدید حمله از ایران در مجامع بینالمللی حمایت میکنند و به دنبال کاهش نفوذ آمریکا در منطقه هستند، و کشورهای منطقه رویکردهای متفاوتی دارند، از حمایت عربستان سعودی و اسرائیل گرفته تا ایفای نقش میانجیگری توسط ترکیه.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: آنچه از مواضع اروپاییها برداشت میشود از عزم آنها برای فعال شدن مکانیسم ماشه حکایت دارد. در این راستا به نظر میرسد که آنها با امریکا و اسرائیل نیز هماهنگ هستند. برای همین میتوانیم بگوییم آنچه اروپاییها از شروط خود برای خودداری از فعال شدن مکانیسم ماشه میگویند بیشتر بهانهجوییهایی است برای پافشاری بر تصمیم خود که از قبل گرفتهاند و اکنون فقط ژست دیپلماتیک برای آن نمایش میدهند.
ادامه مطلب
بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، درباره شایعات مربوط به معرفی کشوری بهعنوان میانجی برای مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا اظهار داشت: در ماههای اخیر، کشورهای مختلف منطقه با هدف تسهیل روند گفتوگوهای غیرمستقیم میان ایران و آمریکا تلاشهایی انجام دادهاند. ایران از این اقدامات مثبت قدردانی میکند، اما تاکنون هیچ کشوری بهعنوان میانجی رسمی معرفی نشده است.
ادامه مطلب
با کنت کاتزمن به پیچیدگیهای انرژی هستهای ایران و بمباران اخیر اسرائیل و امریکا علیه آن میپردازیم. همچنین به نقش روسیه در عرصه جهانی میپردازیم و اینکه انگیزههای استراتژیک ایران چه میتواند باشد. در این گفتوگو همچنین به پیامدها و عواقب اقدامات نظامی ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران وضعیت سیاسی ایران پرداخته میشود.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اروپا بیشتر در پی اهرمسازی برای بازگشت ایران به میز مذاکره است تا آغاز جنگ. در نتیجه، راهبرد بهینه برای ایران، ترکیبی از بازدارندگی مدیریتشده، انعطاف تاکتیکی در دیپلماسی و تقویت تابآوری اقتصادی خواهد بود.
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، احسان دستغیب، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در یادداشت مشترکی مینویسند: این یادداشت کوششی است در راستای کمک فکری به نهاد دیپلماسی کشور و مبتنی بر صحبتهای رئیسجمهور محترم، جناب آقای دکتر پزشکیان است که از متخصصان خواستند تا به دولت کمک فکری و عملی کنند. در این یادداشت نویسندگان راهکار پیشنهادی خود را ارائه داده و از هیچگونه کمک برای متوقف ساختن و کاهش تنشها دریغ نخواهند کرد.
ادامه مطلب
فاطمه خادمشیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قوی سیاه یعنی اتفاق یا اطلاعاتی که یا هیچکس تصورش را نمیکند، یا نشانههایش نامعلوم است، یا آنقدر کنار گذاشته شده که در تصمیمگیریها جدی گرفته نمیشود.
ادامه مطلب
مکانیسم ماشه ممکن است تأثیر سیاسی بیشتری نسبت به تأثیر اقتصادی داشته باشد – منافع ایالات متحده با دامن زدن به بدبینی ایران در مورد جنگ مجدد به بهترین وجه تأمین میشود و مکانیسم ماشه میتواند بخشی از این تلاش باشد.
ادامه مطلب
سید رضا تقوینژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این یادداشت ابتدا اهمیت زمینهسازی گفتمانی را تشریح میکنیم، سپس مقایسهای تاریخی میان دوره «محور شرارت» و وضعیت کنونی ارائه میدهیم و در نهایت جایگاه ایران در هر دو دوره را تحلیل و پیامدهای سیاستی را پیشنهاد میکنم.
ادامه مطلب
کیکاوس پورایوبی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شک و تردیدی در آن نیست پشت این ترفندهای دیپلماسی، آمریکا در حال برنامهریزی و تدوین دیدگاههای استراتژیک برای عملیات اجرایی آینده خود در منطقه است؛ محاصره تمامجانبه ایران در عرصههای بین المللی از طرق مختلف، فشارهای فزاینده و آسیبهای متعدد به لحاظ اقتصادی، سیاسی، مالی و پولی، انزوای بین المللی و حتی اقدام نظامی.
ادامه مطلب
ایران میتواند در صورت تمایل، رآکتورها و برنامههای تحقیقاتی خود را در عرض چند ماه بازسازی کند، اما ما نمیتوانیم اعتماد لازم برای همکاری بینالمللی در زمینه عدم اشاعه را به این راحتی بازسازی کنیم.
ادامه مطلب
ایشان در پاسخ به این سوالِ ظاهراً ساده اما پیچیده، فرمودند: آمریکاییها در گذشته علت حقیقی این دشمنی را زیر عناوینی مانند تروریسم، حقوق بشر، دموکراسی، مسئله زن و مسائل مشابه پنهان میکردند یا آبرومندانه میگفتند میخواهیم رفتار ایران را عوض کنیم اما این فردی که امروز در آمریکا سر کار است، علت حقیقی خصومت با ایران را لو داد و گفت «میخواهیم ایران به حرف ما گوش کند»؛ یعنی در واقع میخواهیم ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی گوش بهفرمان ما باشد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باید تفاوت امید و اعتماد را شناخت. امید ممکن است حتی با وجود شواهد منفی دوام بیاورد، اما اعتماد نتیجه ارزیابی عقلانی و تجربی است. این مفهوم نیاز به شواهد پایدار و رفتار عملی دارد. مرور بیش از یک قرن روابط ایران و غرب ـ از ۱۹۰۷ تا برجام ـ نشان میدهد امید به تغییر رفتار طرف مقابل، بدون تغییر بنیادین در منافع و سیاستهایش، توهمی پرهزینه است.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: برای همین نمیتوان انتظار داشت که گفتوگویی از سر گرفته شود چرا که شرایط آن مهیا نیست. اگر تهران واقعا به مذاکرات فکر میکند آن طور که مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری کشورمان، بیان کرده و گفته است که چارهای جز مذاکره نداریم، اکنون باید پرسید در صورت بازگشت به میز مذاکره تهران چه ابتکار عملی دارد؟ به عبارت دیگر باید گفت تهران زمانی میتواند به فکر مذاکرات باشد و احیانا نتیجه از آن را انتظار داشته باشد که خود ابتکار عمل را به دست گیرد و برنامهای برای مذاکرات داشته باشد. در غیر این صورت اگر به میز مذاکرات هم برگردد صرفا شنونده حرفهای طرف مقابل که خالی از دیکته نیست، خواهد بود و باز هم با دست خالی باز خواهد گشت و صرفا مذاکرهای در حد مذاکره انجام داده است. در این حالت بهتر است اصلا به مذاکرات ورود نکند که صرفا شنونده حرفهای قابل پیشبینی طرفهای مقابل باشد.
ادامه مطلب
کیکاووس پورایوب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا نشان داد با ما شوخی ندارد اول اسرائیل را مجهز کرد به ما حمله کند و سپس خودش مستقیما به حریم ما وارد شد و کشور ما را مورد تجاوز قرار داد؛ پس تا اقدامی مجدد انجام نشده دست به کار شویم.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه با اشاره به شایعه تعطیلی سفارتخانههای خارجی در تهران گفت: هیچیک از سفارتخانههایی که گفته شده تعطیل هستند، در واقع تعطیل نشدهاند.
ادامه مطلب
تهیه و ترجمه: سید علی موسوی خلخالی
ادامه مطلب
در حالی که به نظر میرسد طرفهای اروپایی به استفاده از «مکانیسم ماشه» برای جلوگیری از انقضای مهلت قانونی برای استفاده از آن خود را مجبور میبینند، احتمال توسل ایران به برخی اقدامات متقابل، موانع آشکاری را برای آزادی عمل اروپا برای فعالسازی این مکانیسم ایجاد میکند.
ادامه مطلب
اولین قدم باید اطمینان حاصل شود که آتشبس فعلی، محوری برای گفتوگوی جدی باشد، نه مکثی بین دورهای خصومت. واشینگتن و تهران باید به سرعت تماسهای دیپلماتیک خود را با مجموعهای از اهداف مشخص از سر بگیرند. یکی از گزینهها برای ایجاد فضا، قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل است که در آن ایالات متحده متعهد میشود از حملات اضافی خودداری کند – و به طور ضمنی، حملات اسرائیل را محدود کند – در عوض ایران برنامه غنیسازی خود را در طول مذاکرات از سر نگیرد و همکاری خود را با آژانس بینالمللی انرژی اتمی از سر بگیرد.
ادامه مطلب
فائز دینپرست در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این یادداشت، تلاش میشود با رویکردی مبتنی بر اقتصاد سیاسی توسعه، منازعه بر سر حق غنیسازی ایران از نو فهم و بازتعریف شود و مسیرهایی برای گذار از بحران به سمت یک توافق توسعهگرا ترسیم شود.
ادامه مطلب
ایالات متحده باید رویکرد خود را حول محور عمل متقابل استراتژیک تغییر دهد. اهداف اصلی سیاست خارجی ایران، عدم دخالت خارجی در سیاست داخلی آن (از جمله تهدیدهای بیثباتسازی نظام) و ادغام مجدد اقتصادی و دیپلماتیک جهانی، با منافع ایالات متحده ناسازگار نیستند. توافق هستهای هنوز امکانپذیر است، اما تنها در صورتی که مبتنی بر راهحلهای معتبر و مبتنی بر بدهبستان باشد. تهران تسلیحاتی شدن را متوقف میکند و فعالیتهای بیثباتکننده منطقهای خود، یعنی حمایت از شبهنظامیان نیابتی را متوقف میکند. در عوض، واشنگتن عدم مداخله ایالات متحده و متحدانش را تضمین میکند و از ادغام مجدد مرحلهای در جامعه بینالمللی حمایت میکند. راستیآزمایی کلیدی است، اما عمل متقابل نیز همین طور است. فشار بدون انگیزه، یک تحریک است، نه یک استراتژی.
ادامه مطلب
همه طرفها از تهدیدها و طعنههای بیمورد خودداری کنند، در مذاکرات جدی و پایدار شرکت کنند و مایل به مصالحه کافی برای ایجاد نتیجه برد – برد باشند. اگرچه بعید است، اما چنین نتیجهای برای جلوگیری از ظهور دهمین دولت مسلح به سلاح هستهای و فروپاشی سیستم عدم اشاعه هستهای آنطور که ما میشناسیم، حیاتی است.
ادامه مطلب
ایالات متحده و شرکایش به جای تمرکز صرف بر قابلیتهای هستهای ایران، باید یک ابتکار دیپلماتیک جامع را دنبال کنند که تمام مشکلات دیرینه ایران با همسایگانش و غرب را در بر بگیرد.
ادامه مطلب