نتایج مذاکرات به هیچ وجه مشخص نیست. اما خود جنگ و تأثیر موجی آن بر کنفرانس NPT، سه درس مهم امنیت هستهای را آشکار کرده است که باید راهنمای هر کسی باشد که پشت هر یک از میزهای مذاکره مینشیند.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی درباره اهداف سفر پیش روی هیئت عراقی به ایران در سایه همکاریهای امنیتی دو کشور و حملاتی که اخیرا علیه گروههای تروریستی توسط ایران در خاک عراق انجام میشود، گفت: «درباره جزئیات سفر و مفاد آن بعد از انجام این سفر اطلاعرسانی خواهد شد. ما یاددشت تفاهم خیلی محکم و روشنی برای امنیت مرزی و مبارزه با تروریسم با یکدیگر داریم. تعاملات ما با دولت عراق و اقلیم کردستان تعاملاتی بسیار خوب و موثر بوده است و امیداوریم این رفتوآمدها به صیانت و امنیت ملی دو کشور کمک کند.»
ادامه مطلب
درس اوکراین و ایران این است که به هر رهبری که طرحی برای یک پیروزی سریع و آسان پیشنهاد میشود، ابتدا باید بپرسد: "چگونه میتوانید اینقدر مطمئن باشید؟" و سپس، "اگر اشتباه کنید چه اتفاقی میافتد؟"
ادامه مطلب
معاملهگرایی ترامپ با دیپلماسی قهری او همسو است. دیپلماسی قهری عموماً به استفاده از تهدید، فشار، نیروی محدود یا مجازات اقتصادی برای تأثیرگذاری بر رفتار دشمن بدون لزوماً به دنبال جنگ تمام عیار اشاره دارد. برخلاف فتح نظامی با نیروی بیرحمانه، دیپلماسی قهری با هدف تغییر محاسبات از طریق ارعاب، بازدارندگی و تشدید کنترلشدهی تنشها انجام میشود. تهدیدهای مکرر ترامپ، تغییر مهلتها و گاهی اظهارات متناقض او را میتوان به عنوان تلاشهای عمدی برای نامشخص نگه داشتن دشمنان تفسیر کرد.
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیتِ امر این است که آیندهی نظم جهانی، نه در اتاقهای فکرِ واشینگتن یا تلآویو رقم میخورد، بلکه در میدانِ نبرد و در واکنش به مقاومتهایِ ضدّ هژمونیک شکل میگیرد. هیچ آیندهی جبری و تکمسیری وجود ندارد، اما آنچه مسلم است، تأثیرِ عمیق و مخربِ این جنگ بر بسترِ لرزانِ نظم بینالملل است.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اروپا از این پس تهدید ایران را بالای سر خود احساس خواهد کرد بهطوریکه همانند کشورهای عربی به اصلاح رفتار خصمانه خود علیه ایران مجبور خواهد شد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه تشیع را به یک کنشگر تأثیرگذار در عرصه سیاست جهانی رفعت مقام بخشید از درونمایههای گفتمانی و مؤلفههای معرفتی آن برمیخیزد. از این رو، برای فهم دقیقتر آنچه امروز در جنگ رمضان در حال خودنمایی است موجب شده تا بزرگترین قدرت اقتصادی، نظامی، فناورانه و سیاسی جهان را با گذشت بیش از یک ماه از آغاز یک جنگ تمامعیار، در دستیابی به اهداف خود ناکام گذاشته را باید در این خواستگاه معرفتی جستوجو کرد.
ادامه مطلب
سیاست خارجی ترامپ از طبقهبندی دقیق سر باز میزند. رویکرد او استراتژیک اما بداهه، مبتنی بر نهاد اما مبتنی بر رهبر است و به همان اندازه که توسط ادراک و شخصیت شکل میگیرد، توسط تحلیل ساختاریافته نیز شکل میگیرد. بنابراین، درک تصمیم ایران مستلزم لایهبندی چارچوبهای متعدد به جای تکیه بر یک مدل توضیحی واحد است.
ادامه مطلب
نادیا ملانسب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تهران نشان داد چگونه یک نقطه گلوگاه جغرافیایی مانند تنگه هرمز میتواند نه فقط جریان نفت که جریان عناصر حیاتی عصر دیجیتال را مختل کند. از این زاویه، این جنگ صرفاً یک درگیری نظامی نبود، بلکه نمایشی از قدرت بازدارندگی نامتقارن ایران در برابر قلب وابستگیهای تکنولوژیک غرب بود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تردیدی نیست و همه گزارشها این موضوع را تائید میکنند که در تیم امنیت ملی ترامپ، پیت هگست، بیشترین نقش و حمایت از تصمیم ترامپ در تجاوز به کشور ما را داشته و علاوه بر حمایت همهجانبه از تصمیم ترامپ، طی دوران جنگ عمدهترین حامی، توجیهکننده و اجراکننده تصمیمات جنگی بوده است. اما این پرسش مطرح است که هگست کیست و از چه سابقهای برخوردار است؟ مروری کوتاه بر سرگذشت او، فاجعهای که از آن بعنوان «پدیده ترامپ و نه صرفاً شخص ترامپ» در آمریکا و جهان ایجاد کرده را روشن میکند.
ادامه مطلب
برخی از تحلیلگران میگویند ادعاهای مکرر او مبنی بر پیروزی کامل، توخالی به نظر میرسد، زیرا دو طرف بین دیپلماسی نامطمئن و تهدیدهای مکرر او برای از سرگیری حملات، که مطمئناً انتقام ایران را در سراسر منطقه به دنبال خواهد داشت، در نوسان هستند.
ادامه مطلب
آندریاس کریگ، دانشیار کالج کینگز لندن، گفت که کشورهای خلیج فارس از میزان محافظت واشینگتن از اسرائیل در برابر پهپادها و موشکهای ایران، علیرغم تریلیونها دلار سرمایهگذاری خلیج فارس که به ایالات متحده سرازیر شده است، شوکه شدهاند.
ادامه مطلب
بیماری ترامپ و ترامپیسم، که برای خود ایالات متحده بسیار مخرب است، در معرض خطر تبدیل شدن به یک بیماری همهگیر جهانی است. جنگ او با ایران تنها یک نشانه است. کوبا ممکن است در مرحله بعدی به این بیماری مبتلا شود.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی درباره احتمال سفر مجدد مقامات پاکستانی به ایران و این که آیا ممکن است پاکستان تفاهمنامه مذکور را بدون حضور طرفها اعلام کند، گفت: «اینکه چگونه تفاهمنامه اعلام شود را میتوان میان دو طرف مورد توافق قرار گیرد. الآن ما بر روند مذاکرات متمرکزیم و اینکه چگونه مذاکرات به نتیجه مطلوب برسد. برای اینکه تفاهم به چه شکلی امضا شود فرصت به اندازه کافی وجود دارد تا درباره آن گفتوگو شود. اینکه آیا ممکن است سفر دیگری از جانب طرف پاکستانی انجام شود، بله چنین کاری ممکن است، اگر لازم باشد احتمال دارد در آینده سفر دیگری به ایران داشته باشد. ولی در شرایط فعلی برای سفر هیئت پاکستانی به ایران برنامهریزی نکردهایم.»
ادامه مطلب
فقط زمان مشخص خواهد کرد که آیا ایران ظرفیت مقاومت خود را بیش از حد و عزم مخالفان خود را دست کم میگیرد یا خیر. با این حال، آنچه امروز مشخص است این است که تهران استراتژی خود را تا بن دندان اجرا میکند.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی مینویسد: دولت پاکستان به رغم شکست گفتوگوها در اسلامآباد همچنان به نتیجه بخشی این گفتوگوها امیدوار است. همینطور دولتهای عربی منطقه نیز تلاش خود را میکنند که این گفتوگوها به فرجام روشنی برسد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیروزی نسبی ایران در جنگ ۴۰ روزه اسفند ۱۴۰۴ اسرائیل و ایالات متحده امریکا را میتوان در چارچوب همین تک بیت حماسی و راهبرد همسازی میدان و خیابان با نقش آفرینی زنان ایرانی بررسی کرد.
ادامه مطلب
جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: احترام به واقعیت ایران، پذیرش وزن منطقهای آن، پایبندی واقعی به اصول مذاکره و کنار گذاشتن ابزارهای غیردیپلماتیک، شرط اولیه هر تحول مثبت در این مسیر است. در غیر این صورت، آنچه تکرار خواهد شد نه دیپلماسی، بلکه چرخهای فرساینده از سوء فهم، فشار، واکنش و بیاعتمادی است؛ چرخهای که طی دهه های گذشته تاکنون بارها آزموده شده و ناکارآمدی آن بر کسی پوشیده نیست.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران معمولاً تلاش کرده در چهارچوبی مشخص، منطقی و قابل پیشبینی عمل کند؛ یعنی حتی در شرایط فشار نیز خواستههای معینی را مطرح کرده و از مواضع رسمی خود خارج نشده است. اما پرسش اساسی اینجاست: چرا این روند همواره یکطرفه باقی مانده است؟ چرا آمریکا میتواند همزمان تهدید کند و مذاکره بخواهد، اما ایران باید صرفاً در موضع دفاعی باقی بماند؟ و مهمتر از آن، چرا ایران نباید متناسب با هر تهدید، هزینهای واقعی و ملموس برای طرف مقابل تعریف کند؟
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به نظر میرسد پکن و اسلامآباد با این ابتکار عمل، بیش از آن که درصدد یک توافق صلحِ جامع باشند، تلاش میکنند برای جلوگیری از ناامنیهای منطقهای به پروژههای کلانِ زیرساختی چین مدیریتِ وضع موجود را در دست بگیرند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طرفین جنگ و کشورهای پیرامونی هم بیش از جنگ، به توافق تمایل دارند. این أرادهای است که میتواند بر جنگ غلبه کند.
ادامه مطلب
محمد یوسفوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اثر اصلی جنگ بر ایران نه فقط در سطح خسارتهای نظامی یا جابهجایی موازنه قوا، بلکه در سطح معنا و راهبرد آشکار میشود. جنگ به دولت امکان میدهد دشمن را ساختاریتر تعریف کند، هویت ملی و انقلابی را به یکدیگر نزدیکتر سازد، ابزارهای سخت و نرم امنیتی را بازچینش کند و آینده مطلوب خود را با زبانی تازه صورتبندی کند.
ادامه مطلب
علیرضا پورعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ نقض کرامت ملت ایران را فقط در قالب تهدید و تحقیر در کلام خدشه دار نمی کند. او با اقدامات عملی و خشونتآمیز از جمله، ترور رهبر و شخصیتهای برجسته ایران، به هویت و آرامش روانی جامعه آسیب می زند.
ادامه مطلب
البته، هیچ قیاس تاریخی بینقص نیست و تفاوتهای آشکار زیادی بین درگیریهای ایران و ویتنام وجود دارد: مناطق مختلف، ایدئولوژیهای مختلف، بازه زمانی بسیار کوتاهتر، عدم اعزام نیروی زمینی یا سربازگیری ایالات متحده، عدم تغییر در دولتها، فناوری پیشرفته نظامی و موارد دیگر. با این حال، تقارنهای قابل توجهی در ساختارهای این دو درگیری وجود دارد. و همین امر در مورد جنگ اوکراین نیز صادق است که ساختاری متقارن با جنگ کره دارد. و از آنجا که ساختارها انتخابهای سیاستگذاران را محدود میکنند، شناخت این الگوها سرنخهایی در مورد چگونگی پایان جنگها ارائه میدهد.
ادامه مطلب
«تاکو» مخفف «ترامپ همیشه از واقعیت فرار میکند» است – کنایهای به تمایل رهبر ایالات متحده به عقبنشینی از تهدیداتش در طول مذاکرات.
ادامه مطلب
آسوشیتدپرس اعلام کرد شگفتی اصلی، اصلِ تصمیم ترامپ برای به تعویق انداخته حمله نبود چرا که ترامپ تاکنون چندین بار از تهدیداتش علیه تهران عقبنشینی کرده است. شگفتی اصلی در اعلام زمان حمله بود که به گفته ترامپ قرار بود یک روز بعد انجام شود.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اکنون باید پلک نزد، دقیق و اصولی عمل کرد و تا ثانیه آخر ایستاد تا خدای ناکرده «کامبک نخوریم». همچنین باید دانست با اتمام این جنگ، کار ما در تورنمنت نظام بینالملل تمام نمیشود و فارغ از هر نتیجه که امیدواریم پیروزی ایران باشد، نباید مغرور یا ناامید شد. بازی ادامه دارد و ما ایرانیان مردمان بازی بلدی هستیم.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه نظام بینالملل نشان میدهد که میانجیگری در عصر چندقطبی شدن قدرتها، دیگر یک کنش خنثی و فنی نیست، بلکه بخشی از معماری رقابت ژئوپلیتیک است.
ادامه مطلب
او در پاسخ به پرسش دیگری درباره مذاکرات جاری میان ایران و امریکا و این که چقدر به توافق نزدیکیم و این که آیا آنچه درباره غنیسازی و حقوق هستهای ایران گفته میشود صحیح است یا خیر گفت: «توافق نزدیک نیست. گمانه زنی است. در این سالها بارها درباره غنیسازی و بحث هستهای ایران همین مباحث را مطرح کردهاند و ما هم گفتهایم که هیچ کدام صحیح نیستند. روند گفتوگوها ادامه دار است و مقطعی نیست. ما بعد از این که طرح ۱۴ بندی را دادیم و طرف امریکایی ملاحظات خود را بیان کرد و ما هم به آنها پاسخ دادیم. در پی آن ما از طرف امریکایی ملاحظات آنها را از طرق پاکستان دریافت کردیم. بنابراین بعد از آغاز مذاکرات اسلامآباد ما طرحهای مختلفی را رد و بدل کردهایم. دیروز نیز همانطور که اعلام شد نظر خود را به طرف پاکستانی دادیم و به طرف امریکایی ارسال شده است. حق قابل مذاکره نیست قرار هم نیست در رسانهها مذاکره کنیم و با اطمنیان میگوییم که ما در هر گامی مواضع اصولی کشور را بر اساس دستورات ابلاغی با جدیت پیش خواهیم برد.»
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد«: از منظر آیندهپژوهی، هدف اصلی ما در این یادداشت، پویش محیطی تحولات، تحلیل روندهای متقابل و در نهایت تدوین سناریوهایی برای آینده نظم منطقهای و جهانی است.
ادامه مطلب