رویا حکیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گلوگاه حیاتی انرژی دنیا، امروز نه با کنش ایران، که با ماجراجوییهای مکرر آمریکا و اسرائیل به هم ریخته است. وقتی پایگاههای لجستیک این بازیگران، آبراه را به منطقهای ملتهب گره زده، طبیعی است که امنیت ناوبری نابود شود و مدیریت فعال دولت ساحلی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت فوری باشد.
ادامه مطلب
تنگه هرمز صرفاً یک مسیر دریایی دیگر نیست، بلکه یک شریان حیاتی برای جریانهای انرژی جهانی است. تقریباً ۲۰درصد از عرضه نفت جهان، یا حدود ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه در روز، از این گذرگاه باریک که خلیج فارس را به دریای عرب متصل میکند، عبور میکند. هرگونه اختلال، حتی موقت، عواقب فوری و گستردهای برای بازارهای جهانی دارد.
ادامه مطلب
همزمان با اینکه ایالات متحده، به همراه متحدانش، به دنبال تشدید حضور دریایی خود هستند، امنیت تأمین انرژی جهانی در این فرایند به طور فزایندهای شکننده میشود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادامه بحث روانشناسی سیاسی این تجاوز و شناخت روانشناسانه ترامپ، پرسش محوری این نوشتار آن است که ترامپ چگونه تصمیم به جنگ گرفت؟
ادامه مطلب
وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هر سه کشور زمینه ضدیت با اسرائیل دارند و همکاری عمیق آنها با یکدیگر میتواند معادلهای جدید بر منطقه حاکم کند که البته به یک فعالیت دیپلماتیک جدی نیازمند است.
ادامه مطلب
محمدمهدی عمادی مقدم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رژیم جدید تنگه هرمز دقیقاً در همین نقطه حساس به آمریکا ضربه وارد کرده و با ایجاد سازوکاری برای دریافت پرداخت عوارض، بیمه، مالیات و ... در قالب ارز غیرغربی یوان، جریان تحریمها را مختل میکند.
ادامه مطلب
اسما نجیبی باهر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی میکوشد نشان دهد گذار از تصمیمگیری انسانی به فرآیندهای الگوریتمی چگونه دینامیسم تشدید بحران و مدیریت منازعه را در خاورمیانه دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
مهمت پرینچک گفت: «یکی از درسهایی که میتوان از این جنگ گرفت، اهمیت داشتن فناوریهای نظامی مستقل از ناتو و ایالات متحده است. بگذارید از شما سوالی بپرسم: اگر ایران F-۳۵، F-۱۶ یا سیستمهای پاتریوت داشت، آیا میتوانست به این موفقیت در برابر ایالات متحده دست یابد؟ یا اگر سلاحها و سیستمهای دفاعی آمریکایی داشت، آیا میتوانست در برابر ایالات متحده و اسرائیل مقاومت کند؟
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: از دست دادن قدرت تنبیه فقط یک تغییر عملیاتی نیست؛ یک تغییر روانی هم هست. بازدارندگی واقعی زمانی موفق است که دشمن از پاسخ طرف مقابل بترسد، حتی اگر آن پاسخ عملاً هرگز اجرا نشود. ترس دشمن از «نااطمینانی» نسبت به قدرت ایران، خود یکی از مهمترین ابزارهای بازدارندگی بوده است.
ادامه مطلب
در ۳۹ روز عملیات هوایی و موشکی قبل از آتشبس، نیروهای آمریکایی به شدت از هفت مهمات تاماهاوک (Tomahawk)، جسم (JASSM )، پیآراسام (PrSM)، اسام۳ (SM-۳)، اسام۶ (SM-۶)، تاد (THAAD) و پاتریوت (Patriot) استفاده کردند. برای چهار روز از این مدت، ایالات متحده ممکن است بیش از نیمی از موجودی قبل از جنگ را مصرف کرده باشد. بازسازی این هفت نوع مهمات به سطح قبل از جنگ، با تحویل موشکهای در حال ساخت، از یک تا چهار سال طول خواهد کشید.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آتشبس فعلی که در بستر مذاکرات گستردهتر میان آمریکا و ایران شکل گرفته، بیش از آنکه پاسخی به درخواست صلح از سوی طرفین درگیر باشد، زائیده محاسبات ژئوپلیتیک واشنگتن و تهران است.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی مینویسد: احتمال جنگ مجدد همچنان بالاست؛ حتی اگر دور جدید مذاکره انجام شود و توقف جنگ تمدید شود و ترامپ بگوید « دو طرف حالا بیش از هر زمان دیگری به یک توافق جامع نزدیک شدهاند» ولی آمریکا همچنان به دنبال توافق مورد نظر خود مبتنی بر شروطی است که اگر ایران زیر بار آن نرود، و «توافقی حاصل نشود، احتمال ازسرگیری درگیریها وجود دارد.»
ادامه مطلب
سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واکنش ایران به تحولات اخیر را میتوان در قالب تلاشی برای بازتعریف توازن بازدارندگی در خلیج فارس نیز در نظر گرفت. گسترش دامنه پاسخ به کشورهایی فراتر از بازیگران سنتی درگیری، نشاندهنده این است که تهران در حال ارسال این پیام است که هرگونه تهدید علیه زیرساختهای حیاتیاش، فارغ از منشأ دقیق آن، میتواند با پاسخ مستقیم مواجه شود.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی که آیا این وضعیت نه جنگ نه صلح و عدم امکان پیشبینی نسبت به هر کدام از آنها و این که آیا با این تحلیل موافقید که این وضعیت بیش از همه به سود اسرائیل است، گفت: «بله. کاملا موافقم.»
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جهان با نفسهای حبس شده، منتظر است تا ببیند آیا «دیپلماسی در زمین پاکستان» میتواند آتش جنگی را که چهل روز پیش شعلهور شد، برای همیشه خاموش کند یا خیر.
ادامه مطلب
صادق ملکی در گپوگفتی دوستانه با دیپلماسی ایرانی درباره جنگ رمضان میگوید: علایم تغییر سیاستها باید از امروز آشکار شود تا به فردا امیدوار بود و بدان دل بست. جنگ ۱۲ روزه نشان داد که مدار سیاست داخلی و خارجی همچنان بر برخواسته از تسلط اندیشهای بسته و دور باطل و مسدود عدهای خویشحقپندار و دور از خرد جمعی و عقلانیتی که نوید بخش زندگی باشد چرخیده است و این عده قلیل همچنان بر دمیدن و اصرار بر سیاستهای غلط و شکست خورده گذشته خود اصرار دارند. مردم ما خوبند. در بنبستهای انتخابهای محدود و تحمیلی در سالیان دراز راهی را انتخاب کردند که مرکز ثقل آن ایران باشد. این مردم در سطح بالاتری از مقامات میاندیشند و دل در گرو ایران دارند.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با آگاهی از هزینههای جنگ و نیز نقاط قوت راهبردی خود، چارچوبی چهارگانه را برای هر گونه مذاکره یا پایان بحران تعریف کرده است که این چارچوب نه خواستهای تاکتیکی، بلکه خطوط قرمز راهبردی محسوب میشود و هرگونه ترتیبات امنیتی جدید در منطقه باید بر اساس آن شکل بگیرد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بزرگترین ضربه محسوس دونالد ترامپ به ایالات متحده آمریکا و جهان: افزایش نفوذ جمهوری اسلامی ایران بر اقتصاد جهان با تسلط بر تنگه هرمز، تضعیف جایگاه نظامی آمریکا در جهان، بی اعتمادی و عدم همراهی متحدان آمریکا از جمله کشورهای عضو ناتو و در نهایت فروپاشی اخلاقی آمریکا دانست که تهدیداتی را درباره نابود کردن تمدن ایران زمین مطرح کرد.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی مبنی بر اینکه با توجه به این که در چند هفته اخیر وزیر امور خارجه تماسهای زیادی با همتایانش از کشورهای منطقه و خارج از منطقه تماس داشته است، آیا غیر از پاکستان کشورهای دیگری هم نقش میانجی در تبادل پیام بین ایران و آمریکا ایفا میکنند و ممکن است کشورهای دیگری مثل ترکیه یا قطر یا مصر یا حتی رافائل گروسی، مدیرکل آژانس به مذاکرات بپیوندند؟ گفت: «طبیعی است کشورها با ما و واشینگتن صحبت کنند و تلاشهای خود را برای کاهش تنش به کار گیرند ولی تنها میانجی که تبادل پیام انجام میدهد تنها پاکستان است که اخبار آن را میشنوید.»
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۴۰۴ نشان داد که در جهان امروز، امنیت تنها با سامانههای دفاعی ساخته نمیشود؛ بلکه با روایتهایی شکل میگیرد که مردم و دولتها درباره قدرت، مقاومت و آینده خود میسازند و باور میکنند.
ادامه مطلب
یک مقام آمریکایی به تایم گفت که مذاکرات پس از آن که ایران با چندین «خط قرمز» تعیین شده توسط دولت ترامپ، از جمله پایان دادن به غنیسازی اورانیوم، برچیدن تمام تأسیسات غنیسازی اصلی و اجازه دادن به ایالات متحده برای بازیابی اورانیوم غنیشده با غنای بالای ایران، موافقت نکرد، به شکست انجامید.
ادامه مطلب
اینکه تنگه هرمز همچنان عملاً بسته است، نشان می دهد که ایران با اهرم فشار بیشتری نسبت به آنچه قرار بود داشته باشد، وارد پاکستان شده است.
ادامه مطلب
آنچه کمتر نظری است، آینده نزدیک تنگه هرمز است، قرص سمی که تیم ترامپ با ناتوانی در تصور پاسخ ایران به حملهای که گفته میشود چند روز طول خواهد کشید، به جهانیان داده است.
ادامه مطلب
برایان کاتولیس، عضو ارشد موسسه خاورمیانه، تمایل ترامپ به صحبتهای بیمقدمه و تهدیدآمیز – چیزی که او سبک "سخنرانی کارناوالی" رئیس جمهور مینامد – باعث میشود دستیاران نزدیک او برای ترسیم مسیری به جلو تقلا کنند.
ادامه مطلب
مقامات پاکستانی با جدیت برای نجات مذاکرات تلاش میکردند، و طرف ایرانی پس از آنکه جی دی ونس، معاون رئیس جمهوری ایالات متحده، به همراه هیئت آمریکایی، محل مذاکرات را ترک کرد، برای چند ساعت در محل ماند تا با واسطههای پاکستانی مشورت کند.
ادامه مطلب
حسن عبدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله ایران برای آمریکا و غرب را میتوان نه یک چالش مقطعی، بلکه یک پرسش کلیدی در نظم شبکهای جهان دانست. جهان آینده بر محور گرهها، مسیرها و اتصالها شکل میگیرد و ایران یکی از این گرههای ناگزیر است. تعیین نقش ایران در معماری جدید، برای بسیاری از بازیگران اهمیت حیاتی دارد.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مذاکرات در اسلامآباد، صرفاً یک گفتوگوی دیپلماتیک نیست، بلکه تلاش برای جلوگیری از یک برخورد اتمی یا فروپاشی نظم انرژی جهان است.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر نظام از این مقطع سخت به سلامت عبور کند بر این نظرم که مدل قالیباف برای اداره ایران در حال و آینده در حکمرانی مدل چینی مبتنی بر توسعه اقتصادی و آزادی اجتماعی است.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدیهی است که نمیتوان همه ملت ایران را با یک سبک برگزاری تجمعات با خود همراه کرد. ایران الآن در شرایطی است که باید برای یک مدت طولانی به ارائه نمایش وحدت و همبستگی ادامه دهد و بدیهی است که برای جلوگیری از خستگی یا کاهش انگیزه مردم و افزودن گروههای تازه به این تجمعات باید طرحهایی نو در انداخت که طمع دشمن برای کلنگی کردن ایران را به حداقل برساند و خنثی کند.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نظم منطقهای پایدار زمانی شکل میگیرد که نقشآفرینان اصلی آن به ظرفیتها، نقش و وزن یکدیگر احترام بگذارند. بهویژه در شرایط تازهای که روند صلح احتمالی ایجاد خواهد کرد، همکاری مبتنی بر احترام متقابل، گفتوگو و پذیرش واقعیتهای میدانی میتواند پایهگذار آیندهای باثباتتر برای همه کشورها باشد.
ادامه مطلب